Wij pakken het grootste probleem van de QSR-sector aan

Quick-serviceketens verdrinken in informatie over wat er misloopt, en bijna niemand leest ze.

Neem één vestiging op een doodgewone dinsdag. Het POS-systeem legt elke bestelling, elke annulering en elke korting vast. De tijdregistratie houdt bij wie wanneer inklokte. Daarnaast zijn er voorraadtellingen, dervingslijsten, leveringsbonnen, temperatuurmetingen, checklists die wel of niet zijn afgevinkt, het rooster, de actie van die week en reviews op drie platformen. Samen een paar duizend feiten over hoe dat restaurant die dag echt draaide. Doe dat nu maal vijftig vestigingen, en maal elke dag van het jaar.

Ergens daartussen zit de friteuse waarvan de olie in twee vestigingen een dag te laat wordt ververst. De foodcost die oploopt sinds een leverancier een andere verpakkingsgrootte levert. De sluitploeg die op zondag de koelcel niet controleert. De manager die meer maaltijden weggeeft dan wie ook in de regio. Niets daarvan is een crisis. Maar elk ervan kost geld zolang niemand het opmerkt, en samen bepalen ze of een vestiging haar huur terugverdient of op een dag stilletjes de deuren sluit.

Niemand leest het

Aan inzet ontbreekt het niet. Operationsteams hebben dashboards, BI-tools en weekrapporten, en ze kijken er ook echt naar.

Maar een dashboard beantwoordt alleen de vragen die iemand vooraf heeft bedacht. Het vertelt je dat de foodcost in de regio stijgt, maar niet dat dat in drie vestigingen gebeurt, op één product, omdat een portie ongemerkt is gaan afwijken. Om dat te ontdekken moet je vier systemen naast elkaar leggen en weten wat normaal is voor die vestiging, op die weekdag, in dat seizoen. Een area manager met twaalf vestigingen en een auto heeft daar geen middag voor. Niemand heeft daar elke dag tijd voor, en zeker niet voor elke vestiging.

Dus vind je problemen op de dure manier. Pas als ze groot genoeg zijn om in de winst-en-verliesrekening op te duiken, een maand later, nadat ze al weken geld hebben gekost. Of wanneer een gast ze eerder opmerkt dan jij.

De sector heeft geen dataprobleem, maar een leesprobleem. Op deze schaal is al dat lezen voor mensen niet meer te doen, en dat is nooit anders geweest.

Welkom bij de nachtshift

Kimchi is een team van AI-agents. We noemen ze analisten, want dat is precies wat ze doen.

Elke nacht, na sluitingstijd, lezen ze alles wat elke vestiging die dag heeft opgeleverd. Ze weten wat normaal is voor elke vestiging en zien dus meteen wanneer iets afwijkt, lang voordat het ergens anders opvalt.

Een voorbeeld van wat er na één nacht op tafel ligt.

• Ontbijtomzet −11%

  Lightspeed

• Openingschecks klaar om 7:40

  Checklists

• Reviews: koud eten, trage service

  Reviews

Ontbijtomzet 11% lager in 3 vestigingen

De opening loopt 40 minuten uit, dus tijdens het eerste ontbijtuur is de keuken nog niet klaar.

Area managerHoge urgentie

In drie vestigingen is de ontbijtomzet 11% gedaald. Het POS-systeem toont die daling, en op zich lijkt het gewoon een rustige maand. Uit de openingschecklist blijkt dat die vestigingen hun openingscontroles pas om 7:40 afronden, veertig minuten nadat de deuren opengingen. En in de reviews van die ochtenden staat dat het eten koud was of lang op zich liet wachten. Geen van die signalen zou op zichzelf een alarm doen afgaan, en elk zit in een ander systeem.

Leg je ze naast elkaar, dan zie je één probleem. De ochtendroutine loopt uit, waardoor het eerste uur ontbijt uit een keuken komt die nog niet klaar is. De gasten die dat merken, blijven weg.

Dat is wat er uitkomt: geen grafiek, maar een bevinding. Wat er misloopt, waar, sinds wanneer en op basis van welk bewijs, concreet genoeg om er nog vóór het ontbijt mee aan de slag te gaan.

Elke bevinding gaat naar wie het probleem kan oplossen, niet naar een inbox die iedereen allang negeert. Deze komt bij de area manager terecht, met de oplossing al uitgewerkt: start de openingsroutine in die drie vestigingen een halfuur eerder en voeg een controle toe die nagaat of de keuken om 7:00 klaarstaat. Tegen de tijd dat de ochtendshift begint, heeft elk probleem een eigenaar.

De analisten sporen op, verklaren en doen een voorstel. Mensen beslissen. In een vestiging verandert niets zolang niemand het heeft goedgekeurd.

En dan wordt het opgelost

Een probleem opsporen is het halve werk, en het is de helft waar onze sector al zijn geld in heeft gestoken. In de andere helft sterven de meeste problemen een stille dood: een rapport, een meeting, een telefoontje, een actieplan, en drie weken later duikt hetzelfde probleem elders op.

Daarom stopt Kimchi niet bij de bevinding. Je stuurt je operatie aan met ons eigen ecosysteem van apps: procedures, training, checklists, audits, voorraad en meer, allemaal gebouwd op dezelfde basis waaruit de analisten lezen. Probleem en oplossing zitten op één plek, en de weg ertussen is één workflow: van het probleem tot de oplossing die op de werkvloer draait.

Neem het ontbijtprobleem. De area manager keurt de voorgestelde oplossing goed, en vanaf daar wordt ze uitgerold: de openingsroutine een halfuur vervroegd, een extra controle op de openingschecklist van de drie vestigingen, een korte training voor het ochtendteam. Geen export, geen e-mail, geen tweede systeem dat je moet bijhouden. De checklist van de volgende ochtend is het eerste bewijs dat de oplossing is aangekomen.

Omdat de oplossing via hetzelfde systeem loopt dat het probleem vond, ziet Kimchi of ze standhoudt of ongemerkt verwatert. En werkt een oplossing in één vestiging, dan wordt ze de standaard voor alle vestigingen, in plaats van te vertrekken met de manager die ze bedacht.

Wie we zijn

Kimchi begon niet met z’n drieën. Hussein en ik werkten er al een paar maanden aan toen ik een gesprek met Gaëtan boekte via Tinrate, een Belgisch platform waar je tijd van experts kunt boeken. Ik wilde zijn hulp om XKey als klant binnen te halen. Dat dat gesprek zou eindigen met een medeoprichter, had ik nooit verwacht, maar Gaëtan bleek het ontbrekende stuk van ons oprichtersteam.

We zijn drie oprichters en gelijkwaardige partners, en elk van ons neemt een ander deel van het probleem voor zijn rekening.

Gaëtan werkt al vijftien jaar in restaurantoperations, van losse vestigingen tot internationale quick-serviceketens, en zat in de meetings waar hetzelfde probleem voor de derde keer werd opgelost. Kimchi zoekt naar wat Gaëtan in al die jaren heeft leren zien.

Yassine leidt product en design. Hij studeerde aan de TU Delft en zorgt ervoor dat iets wat zoveel kan, voor een shiftleider midden in de rush toch vanzelf spreekt. Heb je een minuut nodig om een bevinding te begrijpen, dan is ze al mislukt.

Hussein schrijft code sinds zijn negende en bouwt alles wat eronder zit: de analisten, de koppelingen met de systemen die een keten al gebruikt, en de apps.

Operationele ervaring, productvakmanschap en serieuze engineering zitten zelden samen aan tafel. Dit probleem heeft ze alle drie nodig, en daarom zijn we Kimchi samen begonnen.

Vanavond

Leid je een keten, dan zitten de problemen die Kimchi je morgenochtend zou tonen vanavond al in je data. We laten je graag zien hoe ze eruitzien.